Wanneer drie rijstroken samenkomen richting een tunnel en er uiteindelijk twee overblijven ontstaat er vertraging doordat voertuigen moeten ritsen. In wezen is het een neutrale situatie. Degene dit links rijden moeten tot aan het einde doorrijden om door één voor één in te voegen.

Toch kan deze situatie bij sommige mensen die rechts rijden tot irritatie en misverstanden leiden wanneer er een persoonlijk thema, zoals het minderwaardigheidsgevoel, actief is. Oude overtuigingen roepen onderliggende emoties op zoals frustratie, onrechtvaardigheid of machteloosheid.

Deze gevoelens beïnvloeden de manier waarop men de situatie waarneemt en erop reageert.

Deze gedachtes die gevoelens veroorzaakt zet aan tot handelen door een tegenreactie te geven. Het rijgedrag wordt defensief en er wordt minder ruimte gelaten voor anderen om in te voegen. Ironisch genoeg wordt juist dit gedrag door anderen als asociaal ervaren, terwijl de automobilist op de linkerbaan precies doet wat de regels voorschrijven.

Wanneer men zich bewust wordt van deze interpretatie ontstaat er ruimte om de ervaring te veranderen. Gedrag hoeft niet automatisch voort te komen uit verdediging, het wordt een bewuste keuze. Men kan ervoor kiezen om zelf van rijstrook te wisselen of om rustig te wachten zonder de situatie persoonlijk te maken.

De paradox in deze verkeerssituatie laat zien hoe snel een neutrale gebeurtenis kan omslaan in een persoonlijke strijd. Hierdoor gedragen mensen zich soms anders dan zij van nature zouden doen. Dit is een duidelijk voorbeeld van hoe blinde vlekken en tegenstrijdige overtuigingen ons gedrag beïnvloeden zonder dat we ons daar direct van bewust zijn.