Gebaseerd op de metafoor van de rivier van Heraclitus (Heraclitus – Stanford Encyclopedia of Philosophy) en het idee van wording van George Wilhelm Friedrich Hegel

We stappen nooit twee keer in dezelfde rivier (Heraclitus)

Alles stroomt. Toch noemen we het nog steeds dezelfde rivier. Wat je ziet is er, en tegelijk alweer voorbij. Een bloem lijkt stil te staan op een foto, maar groeit ondertussen door. Ze is en ze is niet. Dat geldt ook voor ons.

We zoeken houvast, een gevoel van wie we zijn. Maar wie we zijn beweegt mee met wat we ervaren. Het nu voelt vast, maar verandert meteen. Wat is, wordt wat niet meer is. En juist daarin ontstaat iets nieuws.

Hegel laat zien dat dit geen fout is. De blinde vlek zit in het idee dat iets moet blijven zoals het is. Terwijl verandering de beweging zelf is. Zijn slaat om in niet-zijn en maakt ruimte voor wording. Dat gebeurt in de rivier, in de bloem en in ons.

Misschien zijn we geen vast punt, maar een proces. En ligt houvast niet in stilstand, maar in het meebewegen met wat er al gebeurt.