🔻Het verhaal – eenzaamheid
Een persoon stapt een kamer binnen. De ruimte is leeg. In eerste instantie voelt deze leegte zwaar, alsof er iets ontbreekt. Toch ligt de kern van dit gevoel niet in het ontbreken van anderen, maar in het ontbreken van innerlijke aanwezigheid. De persoon zoekt bevestiging van buitenaf om de leegte van binnen op te vullen.
Later vult dezelfde kamer zich met vrienden. Er wordt gelachen en gepraat, maar het lege gevoel blijft bestaan. Ondanks het gezelschap ervaart de persoon geen echte verbinding. De leegte heeft niets te maken met het aantal mensen in de kamer.
Lees verder: hoe de ervaring van eenzaamheid ontstaat wanneer iemand zichzelf niet als gezelschap ervaart
🔒 Deze verdieping is afgeschermd.
Om verder te lezen, koop een Dagpas. Je krijgt 24 uur toegang tot alle premium passages.
[restrict userrole=”dagpas”]
DE INGANG
De ingang naar verbondenheid is zelfwaardering: het vermogen om jezelf te zien, te voelen en op waarde te schatten, zowel in gezelschap als wanneer je alleen bent. Wie zichzelf de moeite waard vindt, hoeft niet voortdurend bevestiging van buitenaf te zoeken, want pas wanneer iemand zichzelf kan ervaren als gezelschap, krijgt ook de aanwezigheid van anderen betekenis.
Zelfwaardering vormt de innerlijke basis waarop echte verbinding met anderen kan ontstaan.
HET PERVERSE EFFECT
Hoe sterker je bevestiging buiten jezelf probeert te vinden, hoe leger het contact met jezelf aanvoelt. De onderliggende overtuiging wordt: “Ik voel pas iets als iemand anders me ziet.” Daardoor groeit de afhankelijkheid van externe bevestiging en verzwakt de interne zelfbinding.
De aanwezigheid van anderen biedt dan hooguit tijdelijke verlichting, maar geen duurzame vervulling. Eenzaamheid blijft bestaan zolang de verbinding met het eigen innerlijke leven ontbreekt.
DE UITLEG
Echte verbondenheid begint wanneer je jezelf als gezelschap gaat ervaren. Dat betekent dat je voelt wat je nodig hebt, weet wat je motiveert en de zingeving van binnenuit laat komen. Je kunt jezelf vermaken, voeden en geruststellen, ook zonder de aanwezigheid van een ander.
Zelfbinding ontstaat wanneer je je eigen aandacht en zorg leert richten op je binnenwereld. Vanuit die basis kun je in authentiek contact staan met de mensen om je heen.
SILENT SIGNALS
Ook op lichamelijk niveau laat het lichaam zien hoe het gesteld is met je innerlijke verbinding. Let op subtiele signalen: beweegt je lichaam licht naar voren, dan is er openheid en bereidheid tot verbinding. Beweeg je juist naar achteren of opzij, dan trek je je terug, omdat iets niet goed voelt, je lichaam rust vraagt of de energie van de ander niet bij die van jou past.
Door in contact te blijven met deze signalen ontwikkel je een lichamelijk bewustzijn van je grenzen en behoeften. Dat is de stille taal van zelfbinding: je voelt niet alleen wat er gebeurt, maar ook hoe je daarin aanwezig kunt blijven.
[/restrict]